ബാല സാഹിത്യം -2
കുട്ടികൾക്കായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട കഥകൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, മാസികകൾ, കവിതകൾ എന്നിവ ബാലസാഹിത്യത്തി
ഉൾപ്പെടുന്നു . പരമ്പരാഗത സാഹിത്യ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് പുറമേ , ആധുനിക ബാലസാഹിത്യത്തെ വായനക്കാരന്റെ ഉദ്ദേശിച്ച പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു, വളരെ ചെറിയ കുട്ടികൾക്കുള്ള ചിത്ര പുസ്തകങ്ങൾ മുതൽ പക്വതയിലേക്ക് അടുക്കുന്നവർക്കുള്ള ഫിക്ഷൻ വരെ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ ബാലസാഹിത്യമായി മാത്രം അറിയപ്പെടുന്ന യക്ഷിക്കഥകൾ പോലുള്ള പരമ്പരാഗത കഥകളിലും , പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മുതിർന്നവർ കുട്ടികളുമായി പങ്കിട്ട വിശാലമായ വാമൊഴി പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാഗമായ ഗാനങ്ങളിലും ബാലസാഹിത്യത്തെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. അച്ചടി കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ആദ്യകാല ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ വികസനം കണ്ടെത്താൻ പ്രയാസമാണ്. അച്ചടി വ്യാപകമായിത്തീർന്നതിനുശേഷവും, പല ക്ലാസിക് "കുട്ടികളുടെ" കഥകളും ആദ്യം മുതിർന്നവർക്കായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു, പിന്നീട് ഇളയ പ്രേക്ഷകർക്കായി പൊരുത്തപ്പെടുത്തി. പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ, ധാരാളം സാഹിത്യങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളെ ലക്ഷ്യം വച്ചുള്ളതാണ്, പലപ്പോഴും ധാർമ്മികമോ മതപരമോ ആയ സന്ദേശത്തോടെ. പ്യൂരിറ്റൻ പാരമ്പര്യങ്ങൾ പോലുള്ള മത സ്രോതസ്സുകൾ അല്ലെങ്കിൽ ചാൾസ് ഡാർവിന്റെയും ജോൺ ലോക്കിന്റെയും സ്വാധീനമുള്ള കൂടുതൽ ദാർശനികവും ശാസ്ത്രീയവുമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ വഴിയാണ് കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യം രൂപപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനവും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കവും "കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യത്തിന്റെ സുവർണ്ണകാലം" എന്നറിയപ്പെടുന്നു, കാരണം അക്കാലത്ത് നിരവധി ക്ലാസിക് കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു.
ബാലസാഹിത്യത്തിന് പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരൊറ്റ നിർവചനവുമില്ല
യുവാക്കളെ രസിപ്പിക്കുന്നതിനോ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനോ വേണ്ടി നിർമ്മിച്ച എഴുതപ്പെട്ട കൃതികളുടെയും അനുബന്ധ ചിത്രീകരണങ്ങളുടെയും ഒരു കൂട്ടമായാണ് ഇതിനെ വിശാലമായി നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത്. ലോകസാഹിത്യത്തിലെ അംഗീകൃത ക്ലാസിക്കുകൾ , ചിത്രപുസ്തകങ്ങൾ , കുട്ടികൾക്കായി മാത്രമായി എഴുതിയ വായിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള കഥകൾ, യക്ഷിക്കഥകൾ , താരാട്ടുകൾ , കെട്ടുകഥകൾ , നാടോടി ഗാനങ്ങൾ , വാമൊഴി പാരമ്പര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിക്കുന്ന മറ്റ് കൃതികൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി കൃതികൾ ഈ സാഹിത്യശേഖരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കുട്ടികൾക്കും യുവാക്കൾക്കും വേണ്ടി ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ളതും ഉപയോഗിക്കുന്നതുമായ ഫിക്ഷൻ , നോൺ-ഫിക്ഷൻ , കവിത അല്ലെങ്കിൽ നാടകം എന്നിങ്ങനെ ഇതിനെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കാം ബാലസാഹിത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു എഴുത്തുകാരൻ ഇതിനെ " കോമിക് പുസ്തകങ്ങൾ , തമാശ പുസ്തകങ്ങൾ, കാർട്ടൂൺ പുസ്തകങ്ങൾ, നിഘണ്ടുക്കൾ, വിജ്ഞാനകോശങ്ങൾ, മറ്റ് റഫറൻസ് മെറ്റീരിയലുകൾ തുടങ്ങിയ മുന്നിൽ നിന്ന് പിന്നിലേക്ക് വായിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കാത്ത നോൺ-ഫിക്ഷൻ കൃതികൾ എന്നിവ ഒഴികെ, കുട്ടികൾക്കായി എഴുതിയ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും" എന്നാണ് നിർവചിക്കുന്നത്എന്നിരുന്നാലും, കുട്ടികളുടെ കോമിക്സുകളും ഉൾപ്പെടുത്തണമെന്ന് മറ്റുള്ളവർ വാദിക്കും : "കുട്ടികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ആഗോള പ്രതിഭാസമെന്ന നിലയിൽ കോമിക്സിനുള്ള പ്രാധാന്യം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യ പഠനങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി കോമിക്സിനെ ഉചിതമായും ഉപരിപ്ലവമായും പരിഗണിച്ചിട്ടുണ്ട്".
ഇന്റർനാഷണൽ കമ്പാനിയൻ എൻസൈക്ലോപീഡിയ ഓഫ് ചിൽഡ്രൻസ് ലിറ്ററേച്ചർ "വിഭാഗത്തിന്റെ അതിരുകൾ... നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ല, മറിച്ച് മങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു. ചിലപ്പോൾ, ഒരു പ്രത്യേക കൃതിയെ മുതിർന്നവർക്കുള്ള സാഹിത്യമായി തരംതിരിക്കുന്നതാണോ കുട്ടികൾക്കുള്ള സാഹിത്യമായി തരംതിരിക്കുന്നതാണോ നല്ലത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ധാരണയിലെത്താൻ കഴിയില്ല. ചില കൃതികൾ എളുപ്പമുള്ള വർഗ്ഗീകരണത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. ജെ കെ റൗളിംഗിന്റെ ഹാരി പോട്ടർ പരമ്പര കുട്ടികൾക്കായി എഴുതുകയും വിപണനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു, പക്ഷേ അത് മുതിർന്നവർക്കിടയിലും ജനപ്രിയമാണ്. പരമ്പരയുടെ അതിരുകടന്ന ജനപ്രീതി ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിനെ കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങൾക്കായി ഒരു പ്രത്യേക ബെസ്റ്റ് സെല്ലർ പട്ടിക സൃഷ്ടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. പുസ്തകങ്ങളുമായി ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ വ്യാപകമായ ബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, അച്ചടിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ വാക്കാലുള്ള ആഖ്യാനങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു , കൂടാതെ പല ബാലകഥകളുടെയും വേരുകൾ പുരാതന കഥാകാരന്മാരിലേക്ക് പോകുന്നു. കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യം: ഈസോപ്പ് മുതൽ ഹാരി പോട്ടർ വരെയുള്ള വായനക്കാരുടെ ചരിത്രം എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ സേത്ത് ലെറർ പറയുന്നു, "കുട്ടികൾ കേട്ടതും വായിച്ചതുമായ കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു ചരിത്രം ഈ പുസ്തകം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.... ഞാൻ എഴുതുന്ന ചരിത്രം സ്വീകരണത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ് ."
ആദ്യകാല ബാലസാഹിത്യത്തിൽ വാമൊഴി കഥകൾ, പാട്ടുകൾ, കവിതകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു, കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാനും പഠിപ്പിക്കാനും രസിപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ബാല്യകാല സങ്കൽപ്പത്തിന്റെ വികാസത്തോടെ , സ്വന്തം വിഭജനങ്ങൾ, പ്രതീക്ഷകൾ, കാനോൻ എന്നിവയുള്ള ഒരു പ്രത്യേക തരം ബാലസാഹിത്യരൂപം ഉയർന്നുവരാൻ തുടങ്ങി ഈ പുസ്തകങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് വിദ്യാഭ്യാസ പുസ്തകങ്ങൾ, പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ, ലളിതമായ എബിസികൾ എന്നിവയായിരുന്നു - പലപ്പോഴും മൃഗങ്ങൾ, സസ്യങ്ങൾ, നരവംശ അക്ഷരങ്ങൾ എന്നിവയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു
1962-ൽ ഫ്രഞ്ച് ചരിത്രകാരനായ ഫിലിപ്പ് ആരിയസ് തന്റെ സെഞ്ച്വറീസ് ഓഫ് ചൈൽഡ്ഹുഡ് എന്ന പുസ്തകത്തിൽ , ബാല്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആധുനിക ആശയം അടുത്ത കാലത്തായി മാത്രമാണ് ഉയർന്നുവന്നതെന്ന് വാദിച്ചു. മുൻകാലങ്ങളിൽ കുട്ടികളെ മുതിർന്നവരിൽ നിന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായി വ്യത്യസ്തരായി കണക്കാക്കിയിരുന്നില്ലെന്നും അവർക്ക് കാര്യമായ വ്യത്യസ്തമായ പരിഗണന നൽകിയിരുന്നില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു
ഈ നിലപാടിന് തെളിവായി, ഐൻഷാമിലെ വെനറബിൾ ബേഡ് , എൽഫ്രിക് തുടങ്ങിയ പുരോഹിതന്മാർ എഴുതിയ കുട്ടികൾക്കായുള്ള പ്രബോധനപരവും ഉപദേശപരവുമായ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഒഴികെ , പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന് മുമ്പ് കുട്ടികളെ ലക്ഷ്യം വച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ സാഹിത്യത്തിന്റെ അഭാവമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം കുറിക്കുന്നു.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഡാനിയേൽ നാടകം പോലുള്ള കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ സംസ്കാരങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആവശ്യമായ മൂല്യങ്ങൾ, മനോഭാവങ്ങൾ, വിവരങ്ങൾ എന്നിവ അറിയിക്കുന്നതിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ഒരു സാഹിത്യം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി മറ്റ് പണ്ഡിതന്മാർ ഈ വീക്ഷണത്തെ യോഗ്യമാക്കിയിട്ടുണ്ട് . അതിനാൽ, പ്രീ-മോഡേൺ ബാലസാഹിത്യത്തിന് പെരുമാറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട, വിദ്യാഭ്യാസപരവും മതപരവുമായ പാഠങ്ങൾ അറിയിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ , ഉപദേശപരവും ധാർമ്മികവുമായ സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നു
ജോൺ കുരാക്കാർ
No comments:
Post a Comment