മലയാള ബാലസാഹിത്യം-1

 

മലയാള ബാലസാഹിത്യം

 

കുട്ടികളുടെ ആസ്വാദനം ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള കഥകൾ, കവിതകൾ, പുസ്തകങ്ങൾ, ആനുകാലികങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെയാണ് ബാലസാഹിത്യംഎന്നുപറയുന്നത്.2013ൽ ലോകപ്രശസ്ത കഥാകൃത്തും കവിയും ആയ സായന്ത് എപി . ലോകത്തെ ആദ്യത്തെ വായനക്കാരുടെ പ്രായം എന്നിവഅനുസരിച്ച് ആധുനികബാലസാഹിത്യത്തെ രണ്ടുരീതിയിൽ തരംതിരിക്കുന്നു.മലയാളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആദ്യത്തെ ബാലസാഹിത്യ മാസിക ബാലർദീപം ആയിരുന്നു. പൂമ്പാറ്റ (1964), പൂഞ്ചോല, ബാലരമ (1972), ബാലമംഗളം (1980), ബാലമംഗളം ചിത്രകഥ, കളിക്കുടുക്ക, സംസ്ഥാന ബാലസാഹിത്യ ഇൻസ്റ്റിട്യൂട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന തളിര് മാസിക,മലർവാടി മാസിക (1980), കളിച്ചെപ്പ്, യുറീക്ക, ബാലഭൂമി, തത്തമ്മ, ബാലയുഗം, ബാല കുസുമം, ബാലമിത്രം, കുട്ടികളുടെ ദീപിക, മുത്തശ്ശി തുടങ്ങിയവ മലയാളത്തിലെ ബാലസാഹിത്യ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളാണ്.

മലയാളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആദ്യത്തെ ബാലസാഹിത്യ തിരക്കഥാസമാഹാരം അശോക് ഡിക്രൂസ് രചിച്ച ആറ് കുട്ടിപ്പടങ്ങളാണ്.

 

മലയാള ബാലസാഹിത്യ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ

ബാലരമ

പൂമ്പാറ്റ

ബാലമംഗളം

ബാലഭൂമി

കുട്ടികളുടെ ദീപിക

മുത്തശ്ശി

മലർവാടി

ലാലു ലീല

തത്തമ്മ

ബാലകേരളം

ബാലചന്ദ്രിക

പൂന്തോപ്പ് ചിത്രകഥ

പൂന്താനം ചിത്രകഥ

എസ്. ടി. ആർ. സചിത്രകഥ

ബാലരമ അമർ ചിത്രകഥ

പൂമ്പാറ്റ അമർ ചിത്രകഥ

മാതൃഭൂമി ചിത്രകഥ

ബാലരമ ഡൈജസ്റ്റ്

ചിൽഡ്രൻസ് ഡൈജസ്റ്റ്

യുറീക്ക

പൈകോ ക്ളാസ്സിക്സ്

ബാലയുഗം

അമ്പിളി അമ്മാവൻ

കളിക്കുടുക്ക

കഥയും നിറവും

കസ്തൂരി ചിത്രകഥ

റീഗൽ കോമിക്സ്

ബോബനും മോളിയും

ചമ്പക്

തേനരുവി (പൂന്തേനരുവി?)

പൂന്തേൻ

ഉണ്ണിക്കുട്ടൻ

കുസുമം

മിന്നാമിന്നി

താലോലം

കാട്ടുമൈന

പൂഞ്ചോല

പൂമ്പാറ്റ കോമിക്സ്

ടോംസ് കോമിക്സ്

ടോംസ് ചിത്രകഥ

ടോംസ് മാഗസിൻ

പൂമാല ചിത്രകഥ

വിദ്യാർത്ഥിമിത്രം കോമിക്സ്

പുതുമ ചിത്രകഥ

ഇന്ദ്രജാൽ കോമിക്സ്

കളിവീണ

മലയാളത്തിലെ പ്രശസ്ത ബാലസാഹിത്യകാരർ

നൈന മണ്ണഞ്ചേരി

കാരൂർ നീലകണ്ഠപ്പിള്ള

അമ്പാടി ഇക്കാവമ്മ

ലളിതാംബിക അന്തർജ്ജനം

നന്തനാർ

മാലി

കുഞ്ഞുണ്ണിമാഷ്

പി. നരേന്ദ്രനാഥ്

സി.ജി. ശാന്തകുമാർ‌

സുമംഗല

പ്രൊഫ.എസ്. ശിവദാസ്

സിപ്പി പള്ളിപ്പുറം

ശൂരനാട് രവി

പള്ളിയറ ശ്രീധരൻ

ഷേബാലി

കെ.വി.രാമനാഥൻ

സുഭാഷ് ചന്ദ്രൻ

എം.കെ.മനോഹരൻ

കെ.ബി. ശ്രീദേവി

കെ. തായാട്ട്

കെ. ശ്രീകുമാർ

ചേപ്പാട് ഭാസ്കരൻ നായർ

ആർ. ഗോപാലകൃഷ്ണൻ

ആർ. ശ്രീലേഖ

ഇ.വി. കൃഷ്ണപിള്ള

അശോക് ഡിക്രൂസ്

ശ്രീജിത്ത് മൂത്തേടത്ത്

യുവാക്കളെ രസിപ്പിക്കുന്നതിനോ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനോ വേണ്ടി നിർമ്മിച്ച ലിഖിത കൃതികളുടെയും അനുബന്ധ ചിത്രീകരണങ്ങളുടെയും ഒരു സമാഹാരമാണ് ബാലസാഹിത്യം. ലോകസാഹിത്യത്തിലെ അംഗീകൃത ക്ലാസിക്കുകൾ, ചിത്രപുസ്തകങ്ങൾ, കുട്ടികൾക്കായി മാത്രമായി എഴുതിയ വായിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള കഥകൾ, യക്ഷിക്കഥകൾ , താരാട്ടുകൾ, കെട്ടുകഥകൾ , നാടോടി ഗാനങ്ങൾ, മറ്റ് പ്രാഥമികമായി വാമൊഴിയായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വസ്തുക്കൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ നിരവധി കൃതികൾ ഈ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു .പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിലാണ് ബാലസാഹിത്യത്തിന്  ഒരു അംഗീകാരം ലഭിക്കുന്നത്

 

ഒരു ചിത്രപുസ്തകം വായിക്കുമ്പോഴോ ഉറക്കെ വായിക്കുന്ന ഒരു കഥ കേൾക്കുമ്പോഴോ സന്തോഷത്തോടെ വായിക്കാൻ കഴിയുന്ന നിമിഷം മുതൽ , 14 അല്ലെങ്കിൽ 15 വയസ്സ് വരെയുള്ള എല്ലാ സാധ്യതയുള്ള അല്ലെങ്കിൽ യഥാർത്ഥ യുവ വായനക്കാരെയും കുട്ടികൾ എന്ന് വിളിക്കാം. അതിനാൽ "കുട്ടികൾ" എന്നതിൽ "യുവാക്കളും" ഉൾപ്പെടുന്നു. രണ്ട് പരിഗണനകൾ നിർവചനത്തെ മങ്ങിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ യുവ കൗമാരക്കാർ ഒരു അപാകതയാണ്: അവരുടെ പരിസ്ഥിതി അവരെ അകാല പക്വതയിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു . അങ്ങനെ, അവർ കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചേക്കാമെങ്കിലും, അവർ മുതിർന്നവരുടെ പുസ്തകങ്ങളും കൂടുതലായി വായിക്കുന്നു. രണ്ടാമതായി, പല മുതിർന്നവരിലും കുട്ടി അതിജീവിക്കുന്നു. തൽഫലമായി, ചില കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങളും (ഉദാഹരണത്തിന്, ലൂയിസ് കരോളിന്റെ ആലീസ് ഇൻ വണ്ടർലാൻഡ് , എ എ മിൽനെയുടെ വിന്നി-ദി-പൂ , ഒരു കാലത്ത് മൺറോ ലീഫിന്റെ സ്റ്റോറി ഓഫ് ഫെർഡിനാൻഡ് ) മുതിർന്നവർ വ്യാപകമായി വായിക്കുന്നു.

പീറ്റർ റാബിറ്റിനെ അവന്റെ അമ്മ വസ്ത്രം ധരിപ്പിക്കുന്നത് കാണിക്കുന്ന ബിയാട്രിക്സ് പോട്ടറിന്റെ ചിത്രീകരണം, ചുവന്ന കുപ്പായം ധരിച്ച മൂന്ന് സഹോദര മുയലുകൾ ഒരു വനപ്രദേശ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.

ബിയാട്രിക്സ് പോട്ടർ ചിത്രീകരണം - പീറ്റർ റാബിറ്റ് കുടുംബത്തോടൊപ്പമുള്ള ചിത്രീകരണം - ബിയാട്രിക്സ് പോട്ടർ എഴുതിയത്, 1921 ലെ ഫ്രഞ്ച് പതിപ്പായ ദി ടെയിൽ ഓഫ് പീറ്റർ റാബിറ്റ് (1901) എന്ന പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന്.

ബാലസാഹിത്യത്തിൽ, കൂടുതൽ പ്രധാനപ്പെട്ട പദം സാഹിത്യമാണ്. മിക്കപ്പോഴും, ഭാവനാത്മകമായ വിശേഷണം അതിനു മുമ്പുള്ളതായി തോന്നണം. ജൂനിയർ പ്രേക്ഷകർക്കായി തിരിച്ചറിയാവുന്ന വിധത്തിൽ നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്ന വിശാലമായ, വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രദേശം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു , അതായത് അത് മുതിർന്നവർക്കും ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതല്ല എന്നല്ല. മുതിർന്നവർ അതിന്റെ ജനസംഖ്യയുടെ ഒരു ഭാഗമാണെന്ന് സമ്മതിക്കുന്നു: കുട്ടികളുടെ പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതപ്പെടുന്നു, പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നു, വിൽക്കുന്നു, വാങ്ങുന്നു, അവലോകനം ചെയ്യുന്നു, പലപ്പോഴും മുതിർന്നവർ ഉറക്കെ വായിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവ മുതിർന്നവരെ മനസ്സിൽ കണ്ടുകൊണ്ടാണ് എഴുതിയതെന്ന് തോന്നുന്നു, ഉദാഹരണത്തിന് ചരിത്രത്തെ പാരഡി ചെയ്യുന്ന ജനപ്രിയ ഫ്രഞ്ച് ആസ്റ്ററിക്സ് കോമിക്സ് പരമ്പര. എന്നിരുന്നാലും, പൊതുവേ, കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യത്തിന്റെ ഒരു പരമാധികാര റിപ്പബ്ലിക് ഉണ്ട് . ഇതിനോട് അഞ്ച് കോളനികളോ ആശ്രിതത്വങ്ങളോ ചേർക്കാം: ഒന്നാമതായി, രണ്ട് നിബന്ധനകൾ പാലിക്കുന്ന "സ്വന്തമാക്കിയ" മുതിർന്നവരുടെ പുസ്തകങ്ങൾ - അവ പൊതുവെ കുട്ടികൾ വായിക്കണം, അവ കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യത്തിന്റെ ഗതിയെ സാരമായി ബാധിച്ചിരിക്കണം (ഡാനിയേൽ ഡിഫോയുടെ റോബിൻസൺ ക്രൂസോ , ജോനാഥൻ സ്വിഫ്റ്റിന്റെ ഗള്ളിവേഴ്‌സ് ട്രാവൽസ് , ജേക്കബിന്റെയും വിൽഹെം ഗ്രിമ്മിന്റെയും നാടോടിക്കഥകളുടെ ശേഖരം, അച്ചിം വോൺ ആർണിമും ക്ലെമെൻസ് ബ്രെന്റാനോയും എഡിറ്റ് ചെയ്ത ഡെസ് ക്നാബെൻ വണ്ടർഹോൺ [“ദി ബോയ്‌സ് മാജിക് ഹോൺ”] എന്ന നാടോടി വാക്യ സമാഹാരം , വില്യം ബ്ലേക്കിന്റെ സോങ്ങ്സ് ഓഫ് ഇന്നസെൻസ് ); രണ്ടാമതായി, സ്രഷ്ടാക്കൾ വ്യക്തമായി സങ്കൽപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത (അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ സ്രഷ്ടാക്കൾ അത്തരമൊരു പരിഗണനയെ അപ്രസക്തമായി അവഗണിച്ചിരിക്കാം) പ്രേക്ഷകരെ, എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യ ആകാശത്ത് സ്ഥിര നക്ഷത്രങ്ങളായി മാറിയ പുസ്തകങ്ങൾ (മാർക്ക് ട്വെയിന്റെ അഡ്വഞ്ചേഴ്സ് ഓഫ് ഹക്കിൾബെറി ഫിൻ , ചാൾസ് പെറോൾട്ടിന്റെ യക്ഷിക്കഥകൾ; മൂന്നാമതായി, ചിത്ര പുസ്തകങ്ങളും വായിക്കാൻ എളുപ്പമുള്ള കഥകളും സാധാരണയായി സാഹിത്യത്തിന്റെ ലേബലിൽ ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ അയഞ്ഞ മാനദണ്ഡങ്ങൾക്കനുസൃതമായി മാത്രം യോഗ്യത നേടുന്നു (ബിയാട്രിക്സ് പോട്ടറും മറ്റ് നിരവധി എഴുത്തുകാരും യോഗ്യത നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും); നാലാമതായി, മുതിർന്നവർക്കുള്ള ക്ലാസിക്കുകളുടെ ഒന്നാം നിലവാരമുള്ള കുട്ടികളുടെ പതിപ്പുകൾ ( വാൾട്ടർ ഡി ലാ മാരെയുടെ ബൈബിളിൽ നിന്നുള്ള കഥകൾ , ഒരുപക്ഷേ ഹോവാർഡ് പൈലിന്റെ റോബിൻ ഹുഡ് ബല്ലാഡുകളുടെയും കഥകളുടെയും പുനരാഖ്യാനങ്ങൾ ; ഒടുവിൽ, ഒരിക്കൽ എന്നതിന്റെ മേഖലവാമൊഴിയായ കുട്ടികൾ ജീവൻ നിലനിർത്തിയ "നാടോടി" വസ്തുക്കൾ—നാടോടിക്കഥകളും യക്ഷിക്കഥകളും; കെട്ടുകഥകൾ, പഴഞ്ചൊല്ലുകൾ, കടങ്കഥകൾ, മന്ത്രങ്ങൾ, നാവ് വളച്ചൊടിക്കുന്നവർ; നാടോടി ഗാനങ്ങൾ, താരാട്ടുപാട്ടുകൾ, സ്തുതിഗീതങ്ങൾ, കരോൾ ഗാനങ്ങൾ, മറ്റ് ലളിതമായ കവിതകൾ;തെരുവിന്റെ പ്രാസങ്ങൾ , കളിസ്ഥലം, നഴ്സറി; ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, മദർ ഗൂസും അസംബന്ധ കവിതകളും .

കുട്ടികളുടെ സാഹിത്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന അഞ്ച് വിഭാഗങ്ങളെ ഈ വിഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വിശാലമായത് കോമിക് പുസ്തകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള വാണിജ്യപരവും നിരുപദ്രവകരവുമായ ക്ഷണികമായ എഴുത്താണ് , അവയിൽ മിക്കതും യുവ വായനക്കാരെ പ്രീതിപ്പെടുത്തിയേക്കാം, പലപ്പോഴും നല്ല കാരണങ്ങളാൽ, ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കായി സാഹിത്യ പ്രാധാന്യത്തേക്കാൾ സാമൂഹിക-ചരിത്ര പ്രാധാന്യത്താൽ മാത്രം ശ്രദ്ധേയമാണ്. രണ്ടാമതായി, വ്യവസ്ഥാപിതമായ നിർദ്ദേശത്തിന്റെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു, വിഷയത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന അപൂർവ ഉദാഹരണങ്ങൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, ജോൺ ആമോസ് കൊമേനിയസിന്റെ കൃതി) ഒഴികെ . മൂന്നാമതായി, ചർച്ചയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയത് യഥാർത്ഥത്തിൽ കുട്ടികൾക്കായി ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വളരെ ഉയർന്ന സാഹിത്യമാണ്: ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന്, ജീൻ ഡി ലാ ഫോണ്ടെയ്‌നിന്റെ കെട്ടുകഥകൾ , ജെയിംസ് ഫെനിമോർ കൂപ്പറിന്റെ ലെതർസ്റ്റോക്കിംഗ് കഥകൾ, സർ വാൾട്ടർ സ്കോട്ടിന്റെ ഇവാൻഹോ , ഷാർലറ്റ് ബ്രോണ്ടെയുടെ ജെയ്ൻ ഐർ , അലക്‌സാണ്ടർ ഡുമസിന്റെ ദി ത്രീ മസ്കറ്റിയേഴ്‌സ് , റുഡ്യാർഡ് കിപ്ലിംഗിന്റെ കിം ; ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലെ, മാർജോറി കിന്നൻ റാവ്‌ലിംഗിന്റെ ദി ഇയർലിംഗ് , ജെ.ഡി. സാലിംഗറിന്റെ ദി ക്യാച്ചർ ഇൻ ദി റൈ , ദി ഡയറി ഓഫ് ആൻ ഫ്രാങ്ക് , തോർ ഹെയർഡാളിന്റെ കോൺ-ടിക്കി , എനിഡ് ബാഗ്‌നോൾഡിന്റെ നാഷണൽ വെൽവെറ്റ് . നാലാമത്തെ, വളരെ ചെറിയ വിഭാഗത്തിൽ യുവാക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു, അവിടെ ഉള്ളടക്കം പ്രസക്തമാണ്, പക്ഷേ ശൈലിയോ വീക്ഷണകോണോ അല്ല (സർ ജെയിംസ് ബാരിയുടെ സെന്റിമെന്റൽ ടോമി , വില്യം ഗോൾഡിംഗിന്റെ ലോർഡ് ഓഫ് ദി ഫ്ലൈസ് , എഫ്. ആൻസ്റ്റെയുടെ [തോമസ് ആൻസ്റ്റെ ഗുത്രി] വിപരീതം ). അവസാനമായി, കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, എല്ലാം അല്ലെങ്കിലും, പരിഗണന "നോൺ ഫിക്ഷൻ" അല്ലെങ്കിൽ വസ്തുത, പുസ്തകം. ഇപ്പോഴും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതോ കലാപരമായ ഗുണങ്ങളുള്ളതോ ആയ അത്തരം ഒരുപിടി പുസ്തകങ്ങൾ ഒഴികെ, ഈ സാഹിത്യത്തെ അതിന്റെ സാമൂഹിക വിദ്യാഭ്യാസ-വാണിജ്യ വശത്ത് നിന്ന് വീക്ഷിക്കണം.

PROF. JOHN KURAKAR