ബാലസാഹിത്യം: രചനയുടെ നേർകാഴ്ച--പ്രൊഫ. ജോൺ കുരാക്കാർ

 

ബാലസാഹിത്യം:

രചനയുടെ നേർകാഴ്ച

പ്രൊഫ. ജോൺ കുരാക്കാർ

ബാലസാഹിത്യം സാഹിത്യത്തിന്റെ ഒരു ശാഖ മാത്രമല്ല; അത് ഒരു തലമുറയുടെ ചിന്തകളെയും സ്വപ്നങ്ങളെയും സ്വഭാവരൂപീകരണത്തെയും സ്വാധീനിക്കുന്ന സർഗാത്മക പ്രക്രിയയാണ്. കുട്ടികളുടെ മനസ്സിലേക്ക് അറിവിന്റെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും മൂല്യബോധത്തിന്റെയും വെളിച്ചം പകരുന്ന സാഹിത്യമാണ് ബാലസാഹിത്യം.

കുട്ടികൾ നാളെയുടെ പൗരന്മാർ മാത്രമല്ല, ഇന്നിന്റെ സജീവമായ സാമൂഹിക സാന്നിധ്യം കൂടിയാണ്. അവരുടെ ചിന്തകളും സംശയങ്ങളും ഭാവനകളും തിരിച്ചറിയുകയും അവയെ സർഗാത്മകമായി വളർത്തുകയും ചെയ്യുക എന്നത് ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രധാന ഉത്തരവാദിത്വമാണ്. നല്ലൊരു ബാലസാഹിത്യകൃതി ഒരു കുട്ടിയുടെ കൈയിലെ പുസ്തകം മാത്രമല്ല; അവന്റെ ജീവിതയാത്രയിലെ ഒരു പ്രകാശദീപം കൂടിയാണ്. ബാലസാഹിത്യം എന്നത് വെറുമൊരു കഥപറച്ചിലല്ല; അത് കുട്ടികളുടെ ഭാവനയെയും ചിന്തകളെയും രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കലയാണ്. ലളിതമായ ഭാഷയിലൂടെയും ആകർഷകമായ ശൈലിയിലൂടെയും വലിയ തത്ത്വങ്ങളും മൂല്യങ്ങളും കുട്ടികളിലേക്ക് എത്തിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ രചനാരീതി

 

കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടി എഴുതുന്ന സാഹിത്യം എന്ന ലളിതമായ നിർവചനത്തിൽ ബാലസാഹിത്യത്തെ ഒതുക്കാനാവില്ല. കുട്ടികളുടെ പ്രായം, മാനസിക വളർച്ച, അനുഭവലോകം, ഭാഷാശേഷി, ഭാവന എന്നിവ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട് രചിക്കുന്ന സാഹിത്യമാണ് ബാലസാഹിത്യം.

കുട്ടികൾക്ക് വായിച്ചാസ്വദിക്കാൻ കഴിയുന്നതും അവരുടെ ചിന്തകളെ ഉണർത്തുന്നതും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് പുതിയ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ നൽകുന്നതുമായ രചനകൾ ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്നു.കഥ, കവിത, നോവൽ, നാടകം, ജീവചരിത്രം, ശാസ്ത്രസാഹിത്യം, യാത്രാവിവരണം, നാടോടിക്കഥകൾ, കടങ്കഥകൾ, വിജ്ഞാനസാഹിത്യം തുടങ്ങി നിരവധി രൂപങ്ങളിൽ ബാലസാഹിത്യം വികസിക്കുന്നു. ബാലസാഹിത്യകാരൻ കുട്ടികളെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്ന ഒരാൾ മാത്രമാകരുത്; കുട്ടികളുടെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നുചെല്ലാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളായിരിക്കണം.മുതിർന്നവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ കുട്ടികളുടെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നതല്ല ബാലസാഹിത്യം. കുട്ടികളുടെ കൗതുകവും നിഷ്കളങ്കതയും ചോദ്യങ്ങളും സ്വപ്നങ്ങളും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്ന രചനാരീതിയാണ് അതിന് ആവശ്യം.

·        ഒരു കുട്ടി എന്തുകൊണ്ട് ആകാശത്തേക്ക് നോക്കുന്നു? മഴ പെയ്യുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ എന്തെല്ലാം ചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു? ഒരു ഉറുമ്പിന്റെ സഞ്ചാരത്തിൽപ്പോലും എന്തുകൊണ്ട് അവൻ വിസ്മയം കണ്ടെത്തുന്നു?ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ കുട്ടികളുടെ അനുഭവലോകത്തെ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് ബാലസാഹിത്യം യഥാർഥത്തിൽ ജീവസ്സുറ്റതാകുന്നത്. ബാലസാഹിത്യരചനയിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യം ഉപദേശത്തിന്റെ അതിപ്രസരമാണ്. നല്ല കുട്ടിയാകണം, സത്യം പറയണം, മുതിർന്നവരെ അനുസരിക്കണം എന്നിങ്ങനെ നേരിട്ട് ഉപദേശിക്കുന്ന രചനകൾ കുട്ടികൾക്ക് പലപ്പോഴും വിരസമായി അനുഭവപ്പെടാം. ബാലസാഹിത്യം വിനോദവും വിജ്ഞാനവും മൂല്യബോധവും സമന്വയിപ്പിക്കണം.

·        കുട്ടികളുടെ മനഃശാസ്ത്രവും പ്രായപരമായ സവിശേഷതകളും രചനയിൽ പരിഗണിക്കണം.

·        അതേസമയം, ഒരു കഥയിലെ കഥാപാത്രത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ സത്യസന്ധതയുടെ മഹത്ത്വം തിരിച്ചറിയാൻ കുട്ടിക്ക് അവസരം നൽകാം.സ്നേഹം, കാരുണ്യം, സഹിഷ്ണുത, പ്രകൃതിസ്നേഹം, സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വം, സഹജീവികളോടുള്ള കരുതൽ തുടങ്ങിയ മൂല്യങ്ങൾ കഥയുടെ സ്വാഭാവികമായ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് അവ കുട്ടികളുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിയുന്നത്.ബാലസാഹിത്യം കുട്ടികളെ നല്ല മനുഷ്യരാക്കാൻ സഹായിക്കണം; എന്നാൽ അതിനായി സാഹിത്യത്തിന്റെ ആസ്വാദ്യത ബലികഴിക്കരുത്.

·        കുട്ടികളുടെ ലോകം ഭാവനയുടെ വിസ്മയലോകമാണ്. സംസാരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾ, പറക്കുന്ന കുതിരകൾ, മാന്ത്രിക മരങ്ങൾ, അത്ഭുത ദ്വീപുകൾ എന്നിവ കുട്ടികളുടെ ഭാവനയെ ഉണർത്തുന്നു. ഇത്തരം സങ്കൽപ്പലോകങ്ങൾ യാഥാർഥ്യത്തിൽനിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടമല്ല. മറിച്ച് യാഥാർഥ്യത്തെ പുതിയ രീതിയിൽ കാണാനുള്ള പരിശീലനമാണ്.

കുട്ടികൾക്ക് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും സ്വന്തം നിഗമനങ്ങളിൽ എത്താനും അവസരം നൽകുന്ന രചനകളാണ് അവരുടെ സർഗാത്മകതയെ വളർത്തുന്നത്.ഒരു നല്ല ബാലസാഹിത്യകൃതി കുട്ടിക്ക് എല്ലാ ഉത്തരങ്ങളും നൽകണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ പുതിയ ചോദ്യങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നതാണ് അതിന്റെ വിജയം.ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ ഭാഷ ലളിതമായിരിക്കണം. എന്നാൽ ലാളിത്യം സാഹിത്യഗുണത്തിന്റെ അഭാവമാകരുത്. കുട്ടികളുടെ പ്രായത്തിനും ഗ്രഹണശേഷിക്കും അനുയോജ്യമായ പദപ്രയോഗങ്ങളും ആകർഷകമായ സംഭാഷണങ്ങളും മനോഹരമായ വർണനകളും രചനയെ ഹൃദയസ്പർശിയാക്കുന്നു.കവിതകളിലെ താളവും കഥകളിലെ ആകാംക്ഷയും സംഭാഷണങ്ങളിലെ സ്വാഭാവികതയും കുട്ടികളെ വായനയിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നു.വായന കുട്ടികൾക്ക് ഒരു ശിക്ഷയല്ല, സന്തോഷകരമായ അനുഭവമായിരിക്കണം.

ഇന്നത്തെ കുട്ടികളുടെ ലോകം മുൻകാലങ്ങളിൽനിന്ന് ഏറെ വ്യത്യസ്തമാണ്. മൊബൈൽ ഫോൺ, ഇന്റർനെറ്റ്, സാമൂഹിക മാധ്യമങ്ങൾ, ഡിജിറ്റൽ ഗെയിമുകൾ എന്നിവ അവedടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു.ഈ മാറ്റങ്ങളെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ബാലസാഹിത്യത്തിന് മുന്നോട്ടുപോകാനാവില്ല.സൈബർ സുരക്ഷ, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം, ശാസ്ത്രബോധം, ലിംഗസമത്വം, സൗഹൃദം, മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾ, കുടുംബബന്ധങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ കുട്ടികളുടെ അനുഭവലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.അതോടൊപ്പം, വായനയുടെ സംസ്കാരം വളർത്തുകയും പ്രകൃതിയുമായുള്ള ബന്ധം ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന്റെ മൂല്യങ്ങൾ പകർന്നുനൽകുകയും വേണം.

ബാലസാഹിത്യകാരൻ ഒരു കഥാകൃത്ത് മാത്രമല്ല; കുട്ടികളുടെ ഭാവനയോടും ചിന്തയോടും സംവദിക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനയിൽ ശാസ്ത്രീയ മനോഭാവവും മാനവികതയും സാമൂഹികബോധവും ഉണ്ടായിരിക്കണം. കുട്ടികളുടെ ചോദ്യങ്ങളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്താതെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.ഭയവും അന്ധവിശ്വാസവും വിദ്വേഷവും വളർത്തുന്ന സമീപനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി സ്വതന്ത്രചിന്തയും അന്വേഷണത്വരയും വളർത്തുന്ന രചനകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകണം.

കുട്ടികളെ ചെറുതായി കാണാതെ അവരുടെ ബുദ്ധിയെയും വികാരങ്ങളെയും ആദരിക്കുന്നതാണ് യഥാർഥ ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം.

ബാലസാഹിത്യം ഒരു തലമുറയുടെ ഭാവിയിലേക്കുള്ള നിക്ഷേപമാണ്. ഒരു നല്ല ബാലകഥ കുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ വായനയുടെ വിത്ത് പാകുന്നു. ഒരു നല്ല ബാലകവിത അവന്റെ ഭാവനയ്ക്ക് ചിറകുകൾ നൽകുന്നു. ഒരു നല്ല ബാലനോവൽ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ തിരിച്ചറിവുകൾ സമ്മാനിക്കുന്നു.കുട്ടികൾക്കുവേണ്ടി എഴുതുക എന്നത് കുട്ടികളുടെ ലോകത്തെ ആദരിക്കുക എന്നതാണ്. അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുക, സംശയങ്ങളെ മാനിക്കുക, ചിന്തകളെ സ്വതന്ത്രമാക്കുക എന്നതാണ് ബാലസാഹിത്യത്തിന്റെ യഥാർഥ ലക്ഷ്യം.