CAMU CAMU FRUIT-കമു കമു (MYRCIARIS DUBIA)

CAMU CAMU FRUIT (MYRCIARIS DUBIA)

              Myrciaria dubia, commonly known as camu camu,, is a small (about 3-5 m), bushy riverside tree from the Amazon rainforest in Peru and Brazil, which bears a red/purple cherry-like fruit. It is a close relative of the jaboticaba (Myrciaria cauliflora) and the guavaberry or rumberry (Myrciaria floribunda). The extraordinarily high vitamin C content (on the order of 2–3% of fresh weight) is the most important property of the fruit, which has been exploited in positioning camu camu on international markets.Camu camu has small flowers with waxy white petals and a sweet-smelling aroma. It has bushy, feathery foliage. The evergreen, opposite leaves are lanceolate to elliptic. Individual leaves are 3–20 cm in length and 1–2 cm wide.The current range of camu camu comprises the Amazonian lowlands of Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia, and Brazil. Its distribution extends from the center of Pará state, Brazil, along the mid and upper Amazon River to the eastern part of Peru; in the north, it appears in the Casiquiare and the upper and middle Orinoco River. In Brazil, it is found in Rondônia along the Maçangana and Urupa Rivers and in Amazonas, in the municipalities of Manaus and Manacapuru and along the Javarí, Madeira, and Negro Rivers.This section does not cite any references or sources. Please help improve this section by adding citations to reliable sources. Unsourced material may be challenged and removed. (October 2011)Long used by native peoples, wild camu camu fruit is harvested directly into canoes. The fruit has only recently come into large-scale cultivation and sale to the world market, with Japan being the major buyer. It is relatively easy to cultivate. It survives best in hot, damp, tropical climates, but will grow in the subtropics, surviving temperatures down to just above freezing. It requires copious water. Fair trade is present in low-land production from the Association of Camu Camu Producers of the Peruvian Amazon.The tree occurs in locally dense populations (1000/ha) or even monospecific stands in Amazonian flood plains and riparian vegetation. The plant is extremely tolerant of flooding, withstanding four to five months with the roots and even much of the aerial parts submerged in water. The species propagates through seeds. In cultivation, the tree begins bearing fruits after attaining 2 cm in stem girth (three years after emergence of the seedling). Plants flower at the end of the dry season and fruit at the peak of the rainy season. Observations with both wild and cultivated plants suggest that the trees can remain productive for several decades.Wild trees have been found to yield 12 kg of fruit on average. At suggested planting densities of 600–1100 trees/ha, about 12 t fruit can be derived in cultivation from one hectare. However, with improved horticultural techniques, such as the use of clonal elite material, pruning, and fertilization, much higher yields could be achieved.

            കമു കമു (Myrciaria dubia) camu camu, camucamu, cacari, or camocamo

ആമസോൺ മഴക്കാടുകളിൽ നിന്നും ചെറി പഴത്തെപോലെ ഒരു പഴം കമുകമു, പേരിലേ വ്യത്യസ്ഥതയാണ് നമ്മളെ അതിശയിപ്പിക്കുന്നത്‌. Myrtaceae ഫാമിലിയിൽ പെടുന്നു. പെറു, ബ്രസീൽ ദേശങ്ങളിലെ നദിക്കരകളിൽകണ്ടുവരുന്ന ഒരു കുറ്റിച്ചെടി. 3 മുതൽ 5 m ഓളം ഉയരത്തിൽ ഇവ വളരുന്നു. ജബോടികാബ പഴത്തിന്റെ വർഗത്തിൽ പെടുന്നു. വിറ്റമിൻ -c യുടെ അളവ് ഈ പഴങ്ങളിൽ കൂടുതലായത് കൊണ്ട് ലോകകമ്പോളത്തിൽ ഇവയുടെ demand വര്ദ്ധിച്ചു വരുന്നു. നമ്മുടെ ഓറഞ്ച് പഴത്തിനേക്കാൾ നൂറ് മടങ്ങ്‌ അധികമാണ് ഇവയിലെ വിറ്റമിൻ -c യുടെ അളവ് . തെക്കേ അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ ഇവ വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നു. ജപ്പാനിലേക്കാണ് കമുകമു പഴങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നും കയറ്റി അയക്കപെടുന്നത്. കാണാൻ വളരെ ഭ൦ഗിയുള്ള ചുവന്ന പർപ്പിൾ നിറത്തോട് കൂടിയ ചെറിയ ഉരുളൻ പഴങ്ങൾ, ചെറി പഴങ്ങളോട് സാദ്ര്യശ്യം. അസിടിക് flavour ഓടു കൂടിയ മധുരമുള്ള പഴങ്ങൾ. വളരെയധികം ഔഷധഗുണമുള്ള പഴങ്ങളാണ്. ശരീരത്തിനറെ പ്രതിരോധശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇവയ്ക്കു കഴിയുമെന്ന് ഗവേഷണങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. കമുകമു പൌഡറുകൾ ഇന്ന് മാർകെറ്റിൽ ലഭ്യമാണ്. വിത്തുകൾ മുഖേനയാണ് പുതിയ ചെടികൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്.

                       Prof. John Kurakar