നരേന്ദ്ര മോദി ബ്ലോഗിലെഴുതിയ ലേഖനം

നരേന്ദ്ര മോദി ബ്ലോഗിലെഴുതിയ ലേഖനം

ഗുജറാത്ത് കലാപം മനുഷ്യത്വരഹിതം: മോദി

കൂട്ടക്കുരുതി കഴിഞ്ഞ് ഒരു പതിറ്റാണ്ടിനുശേഷം ഗുജറാത്ത് കലാപത്തെക്കുറിച്ച് മുഖ്യമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ ഔദ്യോഗിക പ്രതികരണം. മനുഷ്യത്വരഹിതമായ കലാപം ഗുജറാത്തിനേറ്റ കനത്ത ആഘാതമാണെന്നും അത് തന്നെ മാനസികമായി തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞെന്നും മോദി തന്റെ ബ്ലോഗിലെഴുതിയ നീണ്ട കുറിപ്പില്‍ പറഞ്ഞു. കലാപത്തിന്റെ പേരില്‍ ഇന്ത്യയെയും ഗുജറാത്തിനെയും കരിതേച്ചു കാണിക്കാനാണ് പലരും ശ്രമിച്ചത്. ഗുജറാത്തി സഹോദരങ്ങളുടെ ഹത്യയുടെ പാപം പോലും എന്റെ തലയില്‍ കെട്ടിവയ്ക്കാനാണ് പലരും ശ്രമിച്ചത്. ഇത്തരമൊരു കലാപം ഇനി മറ്റൊരാള്‍ക്കും മറ്റൊരു സമൂഹത്തിനും രാജ്യത്തിനും അനുഭവിക്കേണ്ടിവരരുത്-മോദി എഴുതി. 

കലാപക്കാലത്ത് വ്യക്തിപരമായി താന്‍ അനുഭവിച്ച വേദനയെ കുറിച്ച് ആദ്യമായി പ്രതികരിക്കുകയാണെന്ന് കുറിപ്പില്‍ മോദി പറയുന്നു. ഗുല്‍ബര്‍ഗ ഹൗസിങ് സൊസൈറ്റി കൂട്ടക്കൊലയില്‍ മെട്രോപൊളിറ്റന്‍ കോടതി ക്ലീന്‍ ചിറ്റ് നല്‍കിയതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് മോദിയുടെ പ്രതികരണം.ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകള്‍ മരിക്കുകയും ഭവനരഹിതരാവുകയും നിരാലംബരാവുകയും ചെയ്ത ഭൂകമ്പത്തിന്റെ കെടുതിയില്‍ നിന്ന് സംസ്ഥാനത്തെ കരകയറ്റാന്‍ തീവ്രമായി യത്‌നിക്കുന്നതിനിടെയാണ് അഞ്ചു മാസത്തിനുള്ളില്‍ മനുഷ്യമനസാക്ഷിയെ മരവിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള കലാപം അരങ്ങേറിയത്. ഇത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് അപ്രതീക്ഷിതമായി നേരിടേണ്ടിവന്ന ഒരു വലിയ ആഘാതമായിരുന്നു. നിരവധി നിരപരാധികള്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു. കുടുംബങ്ങള്‍ ആലംബഹീനരായി. വസ്തുവകകള്‍ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഭൂകമ്പത്തിന്റെ കെടുതി താറുമാറാക്കിയ സംസ്ഥാനത്തിന് ഇത് താങ്ങാവുന്നതിനപ്പുറമുള്ള ഒരു ആഘാതമായിരുന്നു. അതെന്നെ കടുത്ത ദു:ഖത്തിലേയ്ക്കും ദുരിതത്തിലേയ്ക്കും വേദനയിലേയ്ക്കുമാണ് തള്ളിവിട്ടത്. അന്നത്തെ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പ്രവൃത്തികള്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ സൃഷ്ടിച്ച ശൂന്യത വിവരിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ മതിയാകുന്നില്ല. വ്യക്തിപരമായി അനുഭവിച്ച ഈ വേദന കടിച്ചുപിടിച്ചാണ് ഒരു വശത്ത് ഭൂകമ്പത്തിന്റെയും മറുഭാഗത്ത് കലാപത്തിന്റെയും കെടുതികളെ മറികടക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചത്. ഗോധ്ര സംഭവം മുതല്‍ തന്നെ സമാധാനത്തിനുവേണ്ടി ഞാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. സമാധാനം പുനസ്ഥാപിക്കാന്‍ അന്നു സര്‍ക്കാര്‍ ആവുന്നതെല്ലാം ചെയ്തു. രാജ്യത്ത് മറ്റെവിടെ നടന്ന കലാപത്തേക്കാളും പെട്ടന്ന് കലാപത്തോട് പ്രതികരിക്കാന്‍ ഗുജറാത്ത് സര്‍ക്കാരിന് കഴിഞ്ഞു. ഗുജറാത്തിലെ ജനങ്ങള്‍ ഇന്ന് ഈ തകര്‍ച്ചയില്‍ നിന്ന് ഒത്തൊരുമിച്ചു കരകയറിക്കഴിഞ്ഞു. ഇതിന് എന്നെ സഹായിച്ചവരോടെല്ലാം എനിക്ക് അതിയായ കടപ്പാടുണ്ട്. ജനങ്ങളുടെ പരസ്പര സഹകരണത്തിലാണ് ഏതൊരു രാജ്യത്തിന്റെയും ഭാവി നിലകൊള്ളുന്നത്-മോദി സത്യമേവ ജയതേ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവസാനിപ്പിക്കുന്ന ബ്ലോഗില്‍ എഴുതി

.My dear sisters and brothers,

The law of nature is that Truth alone triumphs – Satyameva Jayate. Our judiciary having spoken, I felt it important to share my inner thoughts and feelings with the nation at large.The end brings back memories of the beginning. The devastating earthquake of 2001 had plunged Gujarat into the gloom of death, destruction and sheer helplessness. Hundreds of lives were lost. Lakhs were rendered homeless. Entire livelihoods were destroyed. In such traumatic times of unimaginable suffering, I was given the responsibility to soothe and rebuild. And we had whole heartedly plunged ourselves into the challenge at hand.Within a mere five months however, the mindless violence of 2002 had dealt us another unexpected blow. Innocents were killed. Families rendered helpless. Property built through years of toil destroyed. Still struggling to get back on its feet from the natural devastation, this was a crippling blow to an already shattered and hurting Gujarat.

I was shaken to the core. ‘Grief’, ‘Sadness’, ‘Misery’, ‘Pain’, ‘Anguish’, ‘Agony’ – mere words could not capture the absolute emptiness one felt on witnessing such inhumanity.

On one side was the pain of the victims of the earthquake, and on the other the pain of the victims of the riots. In decisively confronting this great turmoil, I had to single-mindedly focus all the strength given to me by the almighty, on the task of peace, justice and rehabilitation; burying the pain and agony I was personally wracked with.

                During those challenging times, I often recollected the wisdom in our scriptures; explaining how those sitting in positions of power did not have the right to share their own pain and anguish. They had to suffer it in solitude. I lived through the same,experiencing this anguish in searingly sharp intensity. In fact, whenever I remember those agonizing days, I have only one earnest prayer to God. That never again should such cruelly unfortunate days come in the lives of any other person, society, state or nation.This is the first time I am sharing the harrowing ordeal I had gone through in those days at a personal level.However, it was from these very built up emotions that I had appealed to the people of Gujarat on the day of the Godhra train burning itself; fervently urging for peace and restraint to ensure lives of innocents were not put at risk. I had repeatedly reiterated the same principles in my daily interactions with the media in those fateful days of February-March 2002 as well; publically underlining the political will as well as moral responsibility of the government to ensure peace, deliver justice and punish all guilty of violence. You will also find these deep emotions in my recent words at my Sadbhavana fasts, where I had emphasized how such deplorable incidents did not behove a civilized society and had pained me deeply.

                      In fact, my emphasis has always been on developing and emphasizing a spirit of unity; with the now widely used concept of ‘my 5 crore Gujarati brothers and sisters’ having crystallised right at the beginning of my tenure as CM itself from this very space.

However, as if all the suffering was not enough, I was also accused of the death and misery of my own loved ones, my Gujarati brothers and sisters. Can you imagine the inner turmoil and shock of being blamed for the very events that have shattered you!

For so many years, they incessantly kept up their attack, leaving no stone unturned. What pained even more was that in their overzealousness to hit at me for their narrow personal and political ends, they ended up maligning my entire state and country. This heartlessly kept reopening the wounds that we were sincerely trying to heal. It ironically also delayed the very justice that these people claimed to be fighting for. Maybe they did not realize how much suffering they were adding to an already pained people.

Gujarat however had decided its own path. We chose peace over violence. We chose unity over divisiveness. We chose goodwill over hatred. This was not easy, but we were determined to commit for the long haul. From a life of daily uncertainty and fear; my Gujarat transformed into one of Shanti, Ekta and Sadbhavana. I stand a satisfied and reassured man today. And for this, I credit each and every Gujarati.The Gujarat Government had responded to the violence more swiftly and decisively than ever done before in any previous riots in the country. Yesterday’s judgement culminated a process of unprecedented scrutiny closely monitored by the highest court of the land, the Honourable Supreme Court of India. Gujarat’s 12 years of trial by the fire have finally drawn to an end. I feel liberated and at peace.I am truly grateful to all those who stood by me in these trying times; seeing through the facade of lies and deceit. With this cloud of misinformation firmly dispelled, I will now also hope that the many others out there trying to understand and connect with the real Narendra Modi would feel more empowered to do so.

Those who derive satisfaction by perpetuating pain in others will probably not stop their tirade against me. I do not expect them to. But, I pray in all humility, that they at least now stop irresponsibly maligning the 6 crore people of Gujarat.

                      Emerging from this journey of pain and agony; I pray to God that no bitterness seeps into my heart. I sincerely do not see this judgement as a personal victory or defeat, and urge all – my friends and especially my opponents – to not do so as well. I was driven by this same principle at the time of the Honourable Supreme Court’s 2011 judgement on this matter. I fasted 37 days for Sadbhavana, choosing to translate the positive judgement into constructive action, reinforcing Unity and Sadbhavana in society at large.I am deeply convinced that the future of any society, state or country lies in harmony. This is the only foundation on which progress and prosperity can be built. Therefore, I urge one and all to join hands in working towards the same, ensuring smiles on each and every face.

Once again, Satyameva Jayate!

Vande Mataram!

Prof. John Kurakar